اکادمی موسیقی گوگوش...

خیلی ایده خوبی است که یک برنامه ای راه بیاندازی و استعداد های گمنام یک رشته ای را کشف کنی و برایشان فرصت دیدن بزرگان ان رشته و بزرگ دیده شدن را مهیا کنی و مسیر زندگی ان استعداد های کشف نشده را به طور چشمگیری تغییر بدهی و خیلی بهتر است که این ایده را با تمام دشواری هایش خستگی هایش و هزینه هایی که شاید باید از جیب خودت بدهی به عرصه اجرا بگذاری خب حالا این ایده برنامه اکادمی موسیقی گوگوش است و ان رشته موسیقی و طبیعتا ان ادمی که این فرصت را مهیا کرده خود خانم گوگوش است.
این سومین سال است که این اکادمی شروع به کار کرده و مطمئنا کاستی های زیادی دارد یا میتواند داشته باشد اما هنوز چند قسمت از این برنامه نگذشته که سیل انتقادهای سازنده و نسازنده به سمتش سرازیر شده حالا انتقاد سازنده که بسیار هم خوب است و راهنمای راه پیش رو اما متاسفم که اکثر این عیبجویی ها از روی حسادت بی فکری کم دقتی و دشمنی است خیلی ها میگویند که سطح برنامه از پارسال پایین تر است و خود من هم چنین اندیشه ای دارم اما باید پذیرفت هنوز برای قضاوت قطعی در این مورد بسیار زود است یا شرکت کنندگان لهجه دارند که در جواب باید بگویم چشمهایتان را باز کنید عزیزان اینجا ایران است و ان جا لندن هرکدام از ما هم اگر در یک کشور دیگر بزرگ میشدیم و صبح تا شب به زبان دیگری صحبت میکردیم خب لهجه پیدا میکردیم و باید از این بابت حسرت خورد که چرا این اکادمی یا پروژه های مشابه ان نمیتوانند و اجازه ندارند در کشور خودمان ایران و با شرکت کنندگان ایرانی برگذار شوند یا بابک سعیدی ارایش چشم دارد! و من هرچقدر فکر میکنم میبینم کسی که چنین حرفی میزند احتمالا یا از گریم شدن همه ادمهایی که روبه روی دوربین قرار میگیرند بی اطلاع است یا یک متعصب غیرمنطقی است یا اصلا این برنامه را با مشابه امریکایی اش مقایسه میکنند و پای امریکن ایدل یا ایکس فکتور را به میان میکشند و یک لحظه هم فکر نمیکنند که شاید این انتقادهای نا به جا روحیه دوستانی را که برای ما برای هنر تلاش میکنند از بین ببرد
بیایید دشمنی های با دلیل و بی دلیل را کنار بگذاریم و به جای عیبجویی های بی فایده دلگرمی های معجزه بخش هدیه بدهیم و قدر و ارزش اسطوره هایمان چه در موسیقی و هنر چه در رشته های دیگری را بدانیم و پاس بداریم که اگر از دستمان بروند به جز افسوس و پشیمانی بی حاصل چیزی گریبانگیرمان نخواهد بود.