پیاده روی های یک جیرجیرک

پسرک دوست داشتنی من از وقتی رفتی 3روز و سه شب میگذرد دیگر کاملا تنها زندگی میکنم و تنها صدایی که در خانه ام به گوش میرسد صدای تلویزیون است و گاهی هم خودم بلند بلند با خودم حرف میزنم و سعی میکنم سکوت را بشکنم و خیال کنم کسی به جز من نیز در این خانه اسکان دارد خودت که بهتر میدانی چقدر از سکوت بیزارم. شب اولی که رفتی تا دم صبح زار زدم انقدر گریه کردم که بالش گلبهی ام خیس اشک شد و مطمئنم اگر کمی دیگر ادامه میدادم دنیا را اب میبرد اما ادامه ندادم یعنی دیگر اشکی برایم نمانده بود که بخواهم پیشبینی مای...

ادامه مطلب